Przepiórka

Gdzie żyje i jak żyje

Przepiórka jest gatunkiem typowo polnym — najwyższe zagęszczenia osiąga w krajobrazie z dużym udziałem pól uprawnych i gruntów pod zasiewami. Woli okolice średnich gospodarstw, od dwóch do dziesięciu hektarów, najchętniej z hodowlą koni, a unika pól drobnych i mocno pofragmentowanych. Zdecydowanie omija miejsca o wysokiej produkcji roślinnej: łąki i wilgotne pastwiska.

Zwartych drzewostanów, zwłaszcza iglastych, unika; drobnych zadrzewień w mniejszym stopniu. Stroni od człowieka i miejsc o silnej presji. W Polsce najliczniejsza w Niecce Nidziańskiej i na Wyżynie Lubelskiej, wyraźnie rzadsza w górach, w regionach zalesionych i na wilgotnych nizinach.

Gdzie w Polsce

Średnio liczny gatunek lęgowy otwartego krajobrazu rolniczego z przewagą pól uprawnych. Najliczniejszy w Niecce Nidziańskiej i na Wyżynie Lubelskiej, rzadszy na Dolnym Śląsku oraz w południowych częściach Podlasia, Mazowsza i Wielkopolski. Omija góry, regiony zalesione i okolice wilgotne: pojezierza, kotliny i pradoliny.

Ile ich jest i czy ubywa

Atlas pospolitych ptaków lęgowych Polski szacuje krajową populację tego gatunku na ok. 150 tysięcy par lęgowych. Przeciętne zagęszczenie krajobrazowe wynosi 0,49 pary na kilometr kwadratowy (przedział 0,42–0,58) — to średnia dla całej powierzchni kraju, a nie dla samego siedliska gatunku.

Sama średnia niewiele tu mówi: w roku 2000 krajową populację oszacowano na około 180 tysięcy par, a w 2010 już tylko na 100 tysięcy. Gatunek podlega silnym wahaniom liczebności, ale ogólny trend w Europie jest spadkowy, a w Polsce liczebność i rozpowszechnienie maleją w tempie, które według kryteriów IUCN kwalifikuje go jako narażony na wyginięcie (VU).

Czy budka pomaga temu gatunkowi

Gniazduje na ziemi, w zbożu — budka nie ma tu żadnego zastosowania. Atlas wiąże długoterminowe spadki z rosnącym użyciem pestycydów, które zubaża bazę pokarmową piskląt, oraz z odstrzałem na trasach wędrówki i zimowiskach. Obie przyczyny leżą poza tym, co da się zrobić powieszeniem czegokolwiek.