Paszkot

Gdzie żyje i jak żyje

Paszkot to przede wszystkim ptak lasów iglastych. Najwyższe zagęszczenia osiąga w lasach górskich, między sześciuset a ośmiuset metrami, gdzie jest rozmieszczony równomiernie i toleruje domieszkę drzew liściastych. Pól uprawnych zdecydowanie unika.

Na niżu jest inaczej: tam wybiera duże kompleksy suchych borów sosnowych, w których zagęszczenia są jednak niższe niż w górach. W borach szuka luk w drzewostanie — zrębów, dużych polan — oraz skrajów graniczących z polami i pastwiskami. Unika miejsc o bujnej roślinności zielnej i krzewiastej.

Gdzie w Polsce

Średnio liczny gatunek borów. Najliczniej występuje w Beskidach i Sudetach, mniej licznie na niżu w regionach porośniętych lasami iglastymi: w Borach Dolnośląskich, Puszczy Rzepińskiej, Noteckiej i Drawskiej, Borach Tucholskich, Puszczy Piskiej i Augustowskiej. Nieliczny w regionach bezleśnych i rolniczych.

Ile ich jest i czy ubywa

Atlas pospolitych ptaków lęgowych Polski szacuje krajową populację tego gatunku na ponad 100 tysięcy par lęgowych. Przeciętne zagęszczenie krajobrazowe wynosi 0,25 pary na kilometr kwadratowy (przedział 0,21–0,30) — to średnia dla całej powierzchni kraju, a nie dla samego siedliska gatunku.

W roku 2000 krajową populację oceniano jeszcze na 47 tysięcy par — dzisiejszy szacunek jest ponad dwukrotnie wyższy. Pierwotnie był to gatunek lasów górskich i dopiero w XIX wieku zaczął kolonizować tereny niżej położone.

Czy budka pomaga temu gatunkowi

Gniazdo otwarte, wysoko w koronie. Jego liczebność w Polsce wzrosła z czterdziestu siedmiu tysięcy par w 2000 roku do ponad stu tysięcy — atlas wiąże to ze zwiększaniem się powierzchni borów sosnowych w odpowiednich klasach wieku, choć zaznacza, że samo to nie tłumaczy aż takiego tempa.