Gągoł

Dlaczego akurat typ E

Największa z budek zamkniętych. W lesie wiesza się zwykle najwyżej jedną na 100 ha.

Średnica otworu decyduje o bezpieczeństwie lęgu. Dziuplaki wybierają dziuple z wlotem, przez który same przeciskają się z trudem, bo większy drapieżnik już się przez niego nie mieści. Z tego samego powodu wierć otwór okrągły, a ściankę przy nim wzmocnij do czterech centymetrów listwą albo metalową płytką.

Gdzie żyje i czego potrzebuje

Gągoł gnieździ się w lasach nad jeziorami — głównie przejrzystymi i ubogimi w składniki odżywcze — oraz nad wolno płynącymi rzekami i na morskich wyspach; na otwartych wybrzeżach jest mniej liczny. Przeważnie wędrowny, odporny na mróz i wcześnie wracający na lęgowiska.

Mniej towarzyski niż większość kaczek nurkujących: częściej widuje się go w parach albo w małych grupach. Jest płochliwy, żywi się pokarmem zwierzęcym, a wczesnowiosenne toki samców obejmują charakterystyczne odrzucanie głowy na plecy.

Czy budka pomaga temu gatunkowi

Gniazdo zakłada w dziupli — zwykle po dzięciole czarnym — albo w skrzynce lęgowej. Dla gągoła sztuczna dziupla nad wodą albo w jej pobliżu jest więc pełnoprawnym miejscem lęgu, a nie substytutem drugiej kategorii. W tabeli Mikuska figuruje jako gatunek towarzyszący budki typu E, tej samej co dla puszczyka.