Kukułka

Gdzie żyje i jak żyje

Kukułka jest środowiskowo niewybredna: spotyka się ją we wszelkiego rodzaju zadrzewieniach i na terenach otwartych. W okresie lęgowym łatwo ją zobaczyć, bo przesiaduje na widoku, a głos zna każdy. Jest wędrowna — w Polsce od kwietnia do września — i zimuje w tropikalnej Afryce.

Krajową populację szacuje się na osiemdziesiąt osiem tysięcy par. W Europie liczebność w ostatnich dziesięcioleciach umiarkowanie spadła; w Polsce trend jest stabilny, z lekką tendencją spadkową i sporymi wahaniami między latami.

Gdzie w Polsce

Średnio liczny i równomiernie rozmieszczony gatunek urozmaiconego, półotwartego krajobrazu. Najliczniejszy wydaje się na Śląsku, w Małopolsce i na Podkarpaciu oraz lokalnie tam, gdzie jest dużo drobnych zadrzewień sąsiadujących z terenami otwartymi, głównie łąkami i pastwiskami. Nieco mniej liczny w pasie pojezierzy.

Ile ich jest i czy ubywa

Atlas pospolitych ptaków lęgowych Polski szacuje krajową populację tego gatunku na 88 tysięcy par lęgowych. Przeciętne zagęszczenie krajobrazowe wynosi 0,28 pary na kilometr kwadratowy (przedział 0,25–0,32) — to średnia dla całej powierzchni kraju, a nie dla samego siedliska gatunku.

W Europie w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat nastąpiły umiarkowane spadki liczebności, natomiast w krótszej perspektywie populacja wydaje się stabilna — z wyjątkiem Wielkiej Brytanii, gdzie ubytek jest wyraźny.

Czy budka pomaga temu gatunkowi

Kukułka nie buduje gniazda i nie wychowuje młodych — podrzuca jaja innym, więc budka jest jej niepotrzebna podwójnie. Jej los zależy jednak od cudzych gniazd: atlas wymienia trzcinniczka, gajówkę, rudzika i pliszkę siwą jako głównych gospodarzy. Spadek liczebności któregoś z nich uderza w kukułkę bez żadnego udziału z jej strony.