Najrzadsze z ptaków objętych monitoringiem

Monitoring pospolitych ptaków lęgowych obejmuje gatunki na tyle liczne, żeby dawały się liczyć metodą losowych powierzchni. Dolny kraniec tej listy to jednak ptaki, których większość ludzi nigdy nie widziała — i to jest dobry punkt odniesienia dla słowa „pospolity”.

Poniżej dwadzieścia gatunków z najmniejszą szacowaną liczebnością krajową.

Przy tak małych liczbach przedział ufności robi się istotny. Atlas podaje na przykład dla błotniaka łąkowego wynik z szerokim zakresem, bo gatunek jest rzadki, a metoda losowych powierzchni trafia na niego rzadko. Na stronach gatunków podajemy pełne przedziały właśnie z tego powodu.

Dla porównania: najliczniejszy ptak kraju ma ponad siedem milionów par, czyli ponad dwa tysiące razy więcej niż gatunek z pierwszego wiersza tej tabeli. Obydwa mieszczą się w tym samym programie i w tym samym słowie „pospolity”.