Liczby

Ptaki, których w Polsce ubywa najszybciej

Sikora uboga straciła w dekadzie prawie 59 % liczebności, czarnogłówka 43 %, czajka 41 %. W pierwszej dziesiątce spadków są zarówno ptaki pól, jak i dwie sikory leśne — czyli nie jest to wyłącznie problem rolnictwa.

Atlas podaje przy każdym gatunku zmianę wskaźnika liczebności w dekadzie 2000–2010, razem ze słowną oceną tempa. Ta ocena bywa ostrożniejsza niż sama liczba, bo uwzględnia też, jak bardzo wynik jest pewny.

Poniżej dwadzieścia gatunków z największym spadkiem. Wartość „−58,7 %" znaczy, że pod koniec dekady wskaźnik wynosił niecałe 41 % tego, co na jej początku.

Dwadzieścia największych spadków

Sikora uboga
-58,7 % — gwałtowny spadek
Pliszka górska
-58,2 % — umiarkowany spadek
Czarnogłówka
-43,5 % — umiarkowany spadek
Czajka
-41,4 % — umiarkowany spadek
Szczygieł
-39,9 % — umiarkowany spadek
Gil
-37,8 % — umiarkowany spadek
Przepiórka
-37,8 % — umiarkowany spadek
Świergotek łąkowy
-35,7 % — umiarkowany spadek
Wrona siwa
-29,8 % — umiarkowany spadek
Mysikrólik
-24,6 % — umiarkowany spadek
Pliszka żółta
-24,3 % — umiarkowany spadek
Gajówka
-22,8 % — umiarkowany spadek
Ortolan
-22 % — umiarkowany spadek
Wróbel
-20,9 % — umiarkowany spadek
Makolągwa
-19,5 % — umiarkowany spadek
Oknówka
-18,4 % — umiarkowany spadek
Strumieniówka
-18 % — niepewny
Trznadel
-16,4 % — umiarkowany spadek
Zięba
-11,9 % — umiarkowany spadek
Kwiczoł
-10,5 % — stabilny

Zestawienie tłumaczy się samo tylko częściowo. Spadki gatunków krajobrazu rolniczego — czajki, przepiórki, świergotka łąkowego — atlas wiąże z upraszczaniem krajobrazu: znikaniem miedz, pastwisk i wilgotnych łąk. Przy sikorze ubogiej i czarnogłówce chodzi o co innego: o ubywanie starych, próchniejących drzew, w których obie kują własne dziuple.

Przy części gatunków atlas przyznaje wprost, że przyczyny są nierozpoznane. Tak jest u szczygła, który traci prawie 40 % w dekadzie, choć w Wielkiej Brytanii w tym samym czasie silnie przybywa.

Częste pytania

Czy spadek zawsze znaczy zagrożenie?

Nie, ale tempo ma próg. Ubytek rzędu 30 % na dziesięć lat kwalifikuje gatunek według kryteriów IUCN do kategorii narażonych na wyginięcie — i tak trafiły na tę listę czajka, gil i przepiórka, mimo że wciąż liczy się je w dziesiątkach tysięcy par.

Co znaczy ocena „niepewny”?

Że wahania między latami są większe niż sam kierunek zmiany. Przy takich gatunkach nawet czterdziestoprocentowa różnica nie jest istotna statystycznie i lepiej jej nie traktować jak wyniku.

Opisy gatunków z tego zestawienia

Skąd to wiemy

  • Atlas pospolitych ptaków lęgowych Polski — Atlas pospolitych ptaków lęgowych Polski — tabela zbiorcza (liczebność krajowa, zajętość powierzchni, status) oraz karty gatunków (udział w populacji UE, trendy 2000–2010).
  • Monitoring Pospolitych Ptaków Lęgowych, prowadzony przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków wraz ze Stacją Ornitologiczną MiIZ PAN — źródło danych, na których opiera się atlas.

Ptasie Domki

Skąd te liczby

Każdy gatunek z tabeli ma u nas stronę z liczebnością krajową, przedziałem szacunku i trendem — razem z podaniem rozdziału atlasu.

Gatunki w budkach Ptaki spoza budek